Şarj İstasyonu Doluluk Oranı Nasıl Ölçülür?

Doluluk oranı tek bir sayı değildir. Örnekleme sıklığının sonucu nasıl değiştirdiğini, soket ile istasyon farkını ve seriyi neyin bozduğunu anlatıyoruz.

Bir şarj istasyonunun şu anda kullanımda olması size neredeyse hiçbir şey söylemez. Doluluk bir durum değil, bir orandır: belirli bir zaman aralığında kapasitenin ne kadarının kullanıldığı. Ve bu oranın değeri, büyük ölçüde ona ne sıklıkla baktığınıza bağlıdır.

Şarj ağı kararlarının çoğu bu ayrımın üzerinden atlanarak veriliyor. Elde "istasyon şu kadar kullanıldı" gibi bir sayı oluyor ama o sayının hangi kapasiteye, hangi zaman aralığına ve hangi örnekleme yöntemine göre hesaplandığı hiçbir yerde yazmıyor. İki ağın doluluk oranını yan yana koyduğunuzda çoğu zaman rekabeti değil, iki farklı ölçüm yöntemini karşılaştırmış olursunuz.

Doluluk oranı neyin oranı

Bir oranı tanımlamak için payı ve paydayı ayrı ayrı sabitlemek gerekir. Şarj tarafında ikisi de tartışmalıdır.

Birim istasyon değil, sokettir. Dört soketli bir istasyonun ikisi doluysa istasyon "kullanımda" mıdır? İstasyon seviyesinde bakan bir ölçüm bu istasyonu, tek soketi dolu olan bir başkasıyla aynı kefeye koyar. Doluluk yalnızca soket bazında anlamlıdır; istasyon seviyesindeki toplam, altındaki soketlerin ortalamasıdır, kendi başına bir ölçü değil.

Payda takvim saati değil, ayakta geçen saattir. Üç gün arızalı kalan bir soket yüzde sıfır doluluğa sahip değildir; o üç gün için ölçümünüz yoktur. İkisini karıştırmak, en çok bozulan ağı en boş ağ gibi gösterir — yani kaçınmak istediğiniz sonucun tam tersini üretir.

Zaman ağırlıklı doluluk ile seans sayısı farklı sorulara cevap verir. Bir soket günde iki kez, toplam yedi saat kullanılmış olabilir; komşusu on iki kez, toplam üç saat. İlki gelir potansiyelini, ikincisi trafiği anlatır. Tek bir "kullanım" sayısına indirgemek ikisini de kaybettirir.

Örnekleme sıklığı sonucu belirler

Soket durumu anlık bir değerdir: müsait, kullanımda, çevrimdışı. Kimse size geçmişi vermez, siz örnekleyerek biriktirirsiniz. Buradan çıkan sonuç basit ama sonuçları büyüktür: örnekleme aralığınızdan kısa süren hiçbir seansı görmeyi garanti edemezsiniz.

Bu, AC ve DC arasında yapısal bir çarpıklık yaratır. Bir AC seansı çoğu zaman üç ila sekiz saat sürer; saatlik örnekleme onu rahatça yakalar. DC hızlı şarjda tipik seans yirmi ila otuz dakikadır; saatlik örnekleme bunların önemli bir kısmını hiç görmez. Aynı yöntemi ikisine birden uygularsanız, DC'yi sistematik olarak düşük, AC'yi olduğundan yüksek göstermiş olursunuz — ve bu tam olarak yatırım kararının ters tarafıdır.

On beş dakikalık örnekleme bu yüzden keyfi bir sayı değil: anlamlı en kısa DC seansının altına inen ilk pratik eşik. Daha sık örneklemek daha iyidir, daha seyrek örneklemek ölçümü bozar. Kritik olan sıklığın kendisi kadar, sabit kalmasıdır; sıklığı yolda değiştiren bir seride eğilim ile yöntem değişikliği birbirinden ayrılamaz hale gelir.

Kaçan örnekler de aynı titizliği ister. Toplama tarafındaki bir kesinti, o aralığın "müsait" sayılmasıyla kapatılamaz. Boşluk boşluk olarak kalmalı, oran hesabının paydasından düşmelidir.

Doluluktan sayılmaması gerekenler

Ham durum verisi, doluluk oranına doğrudan çevrilecek kadar temiz değildir. Ayıklanması gereken dört kalem var.

Arıza ve çevrimdışı süre. Bir soket haftanın üçte birinde çevrimdışıysa asıl bulgu doluluk değil, kullanılabilirliktir. İkisi ayrı metrik olarak tutulduğunda ağların bakım kalitesi de ölçülebilir hale gelir.

Meşgul ama şarj etmeyen soket. Aracı bağlı bırakılmış, şarjı bitmiş bir soket "kullanımda" görünür ama enerji akmaz. Operatörün bekleme ücreti uyguladığı durum tam olarak budur. Enerji akışı verisi varsa bu süre ayrı bir alan olmalı; yoksa en azından anormal uzunluktaki seanslar işaretlenmelidir.

Rezerve durumu. Rezervasyon bir talep sinyalidir, kullanım değil. Doluluğa katılırsa kapasite olduğundan dar görünür.

Planlı bakım pencereleri. Arızadan farklıdır ve genellikle bellidir; ölçümün dışında bırakılması gerekir.

Seriyi sessizce bozan şeyler

Doluluk serilerinin çoğu, ölçüm yönteminden değil kimlik kaymasından bozulur. Bunlar aylarca fark edilmez çünkü grafik makul görünmeye devam eder.

İstasyon kimliğinin değişmesi. Operatör numaralandırmayı yenilediğinde eski seri sessizce başka bir istasyona bağlanır. Konum ve soket sayısıyla çapraz doğrulama yapılmadan bu fark edilmez.

Soket sayısının değişmesi. Kapasite artışı payda değişikliğidir. Sabit kabul edilirse, iki soket eklenen bir istasyon aynı talep altında birdenbire "daha boş" görünür.

Zaman dilimi ve yaz saati. Yoğun saat analizi yerel saate göre yapılır. Veri UTC'de saklanıp okuma anında yerelleştirilmezse, sezon geçişlerinde bir saatlik kaymalar zirveyi bulanıklaştırır.

Kaynak değişimi. Aynı istasyon için operatörün kendi uygulaması, bir roaming platformu ve bir harita uygulaması farklı durum gösterebilir. Kaynak sabitlenmezse seri kaynak değiştirdiğinde istasyon değişmiş gibi görünür. Bu, tek bir scraper'ın neden yetmediğiyle aynı problemin şarj tarafındaki hâli.

Doğru ölçülen doluluk hangi soruları cevaplar

Yöntem oturduğunda seri üç somut soruya cevap verir. Yoğun saatte kapasite yetiyor mu — yani doluluk zirvesi yüzde yüze dayanıyor ve talep geri mi dönüyor. Hangi konnektör tercih ediliyor — aynı istasyondaki CCS ve Type 2 soketlerin doluluk farkı, sonraki yatırımın hangi tipte olacağını söyler. Talep gün içinde nereye yığılıyor — akşam zirvesi olan bir nokta ile gün boyu düz seyreden bir nokta, aynı ortalamayla çok farklı iki işletmedir.

Bu üçü, tarife tarafındaki soruyla birlikte okunduğunda anlam kazanır: dolu bir istasyon pahalı olduğu için mi doludur, yoksa alternatifi olmadığı için mi. Şarj ağları arasındaki tarife farkını ayrı ele aldık.

Tek istasyondan ağ seviyesine

Bir istasyonu elle izlemek mümkündür. Bir ağı izlemek değildir. Yüz istasyon, ortalama üç soket ve on beş dakikalık örnekleme, günde yaklaşık otuz bin gözlem eder. Bu ölçekte doluluk kontrol ettiğiniz bir şey olmaktan çıkıp sakladığınız bir şeye dönüşür: şeması, toplama takvimi ve "aynı soket" tanımı olan bir veri seti.

Mühendislik soruları her yapılandırılmış toplamanınkiyle aynıdır. Karşılaştırılabilir birimi ne tanımlar, pencere hangi sıklıkta yenilenir, kaynak arayüzünü değiştirdiğinde ne olur. Şarj tarafında verinin çoğu mobil uygulamalarda durduğu için toplama da oradan yapılır; mobil uygulama veri toplama tarafında anlattığımız problem budur.

En kritiği güncelliktir. Doluluk serisi yalnızca sürekliyse işe yarar: talebin sıçradığı haftadaki bir boşluk, serinin var olma nedeni olan örüntünün kendisini götürür. Bu yüzden güncellik yol haritasına değil sözleşmeye aittir — veri tazeliği bir SLA'dır.

Sonuç

Doluluk oranı, arkasındaki tanım kadar iyidir. Soket bazında ölçülen, ayakta geçen saate bölünen, sabit sıklıkla örneklenen ve arıza ile meşguliyeti ayıran bir oran karar verdirir. Bunları yapmayan bir oran, kendi toplama hatalarının grafiğidir.

EV şarj istasyonları kullanım verisi çalışmamız tam olarak bu tanımların üzerine kurulu. Durum kolay olan kısım; oranı savunulabilir kılan şey yöntem.